De lage flats in de Componistenbuurt in Ede hebben eigen componistennamen: Bach, Beethoven, Brahms, Chopin, Schubert, Verdi en Vivaldi. De naamgeving is bewust anders dan die van de straten. De straten kregen vooral namen van Nederlandse componisten, zoals Sweelinck, Pijper, Wagenaar en Diepenbrock; voor de flats koos men internationaal bekende componisten. 

Alle foto's: Allard Bijlsma | 2021-2025.

Ze horen bij de eerste grote uitbreiding van de Componistenbuurt. Een klein deel van deze omgeving was al in de jaren vijftig bebouwd, maar vanaf ongeveer 1960 werd het gebied ten noordoosten van het centrum planmatig als woonwijk ontwikkeld. Daarvóór lagen hier voornamelijk akkers, bos en open terrein tegen de flank van de Paasberg.  De zeven componistenflats dateren uit 1966 en 1967. Elke straat in de buurt kent een eigen flat of twee flats. Zo staat de Brahmsflat aan de Wagenaarlaan en bevindt ook de Chopinflat zich aan de Wagenaarlaan; voor Chopin vind ik onder andere Wagenaarlaan 40. De Vivaldiflat ligt aan de Obrechtlaan. 

Bij de aanleg koos men niet meer uitsluitend voor de traditionele gesloten straatwand. De nieuwe wijk werd veel ruimer en opener opgezet. Woningen en flats kwamen in stroken te staan, met veel licht en groen ertussen. De oriëntatie op de zon speelde daarbij een belangrijke rol. Dat is nog steeds goed te herkennen wanneer je door de Componistenbuurt loopt: de flats staan als losse gebouwen in het groen en niet als aaneengesloten straatwanden.

Het waren bovendien bewust lage portiekflats, meestal drie à vier bouwlagen hoog. Liften waren er niet. Via een gemeenschappelijk trappenhuis bereikten de bewoners de woningen. Dat was destijds een efficiënte manier om aanzienlijk meer woningen op hetzelfde stuk grond te realiseren zonder echte hoogbouw neer te zetten.

Uit het archief

Bouw van de Schubertflat in 1967 | Bron: Gemeentearchief Ede.