In dit onderdeel aandacht voor de uitgestrekte en prachtige bosgebieden rond Ede. De bossen hebben diverse eigenaren. Rond 1950 hebben verschillende landgoedereigenaren hun bezittingen verkocht. Ede verwierf de landgoederen De Ginkel, De Hindekamp en Roekel. Van landgoed Kernhem kon in 1964 het Edese Bos en in 1967 het Kernhemse bos worden gekocht. De Buunderkamp ligt deels in de gemeente Renkum en sluit landschappelijk aan op de Ginkelse Heide, het Renkums Beekdal en Planken Wambuis. Anders dan het Edese Bos is het geen eeuwenoud malebos. Een groot deel van het huidige bos is ontstaan door ontginning en bebossing van voormalige heide en stuifzanden in de 19e en vroege 20e eeuw. Alle foto's: (c) Allard Bijlsma.

De Buunderkamp | commerciële houtkap

Deze foto's: april 2025 | Allard Bijlsma.

De Buunderkamp is een bosgebied gelegen nabij Ede. In dit gebied ontspringt de Renkumsebeek, ook al staat er in dit deel niet altijd water.  In De Buunderkamp vind je ook het Fletcher Hotel-Restaurant De Buunderkamp, een hotel dat midden in de natuur ligt en verschillende faciliteiten biedt zoals een binnenzwembad, sauna en een restaurant. De Buunderkamp is eigendom van verschillende partijen. Een deel van het gebied wordt beheerd door het Fletcher Hotel-Restaurant De Buunderkamp, dat midden in het bos ligt. Daarnaast is er een ESSO tankstation genaamd "ESSO De Buunderkamp" dat ook in het gebied gevestigd is. Historisch gezien was het gebied eigendom van verschillende adellijke families en instellingen, waaronder de Heerlijkheid Doorwerth. Doordat het particulier bezit is, wordt er ook actief bos gekapt voor het verkrijgen van inkomsten. 

Geologisch hoort de Buunderkamp bij het stuwwallenlandschap van de zuidwestelijke Veluwe. Het reliëf is grotendeels tijdens de voorlaatste ijstijd gevormd en later door smeltwater en wind verder veranderd. In de omgeving ontstonden droge dalen en laagten die in zuidwestelijke richting aansluiten op het Renkums Beekdal. De bovenloop daarvan begint tegenwoordig feitelijk in het gebied van de Buunderkamp en Ginkel. In historische zin lag de Buunderkamp aan de rand van de Moft, het oude bos- en heidegebied tussen Ede, Bennekom, Wageningen en Renkum. Vanaf de 16e eeuw waren veel gronden hier domeingrond, beheerd namens de Staten van het Kwartier van Veluwe.

Een ingreep die het landschap blijvend veranderde was de aanleg van de spoorlijn Utrecht-Arnhem. Het traject langs Wolfheze en de Buunderkamp werd in 1845 geopend. De spoorlijn werd later een belangrijke grens in het landschap. Bovendien maakte de trein het gebied veel gemakkelijker bereikbaar vanuit Arnhem en andere steden.

Een zeer grote bos- en heidebrand trok vanuit de omgeving van Ede over Zuid-Ginkel en de Buunderkamp naar het zuidelijke gedeelte van Planken Wambuis en zelfs over de gemeentegrens richting Arnhem. Daarna moesten grote oppervlakten opnieuw worden bebost. Voor die herbebossing werd onder meer grove den gebruikt. Sommige percelen werden ingezaaid, andere werden beplant. De brand van 1884 heeft daardoor mede bepaald welke leeftijd en structuur bepaalde bosgedeelten tegenwoordig hebben. Op de droge zandgronden bleek landbouw vaak nauwelijks rendabel. Bosbouw was veel succesvoller. Daardoor veranderde het landschap in de eerste decennia van de 20e eeuw steeds verder in het aaneengesloten bosgebied dat wij tegenwoordig kennen.