De Evangelisch-Lutherse Kerk in de Nederlandse plaats Ede is het kerkgebouw van de Evangelisch-Lutherse gemeente in Ede en omstreken. De gemeente valt sinds 2004 onder de PKN. De eerste bijeenkomsten van de lutheranen in Ede werden gehouden vanaf 30 november 1913 in het toenmalige Christelijk Militair Tehuis. Voorganger was de toenmalige Arnhemse dominee Hendrik Snijder. Ede viel tot 1946 onder de Arnhemse Lutherse gemeenschap. In 1917 werd door de plaatselijke architect L. Van Zoelen Hzn een kerkgebouwtje voor 150 zitplaatsen met catechisatielokaal ontworpen en gerealiseerd op de hoek van de Maanderweg en de Beukenlaan. De kerk werd met Pasen 1918 (14 april) in gebruik genomen.

Alle foto's: Allard Bijlsma

Door de groei van de gemeenschap werd de oorspronkelijke kerk te klein. Architect F.B. Jantzen ontwierp een uitbreiding, die in 1936 werd uitgevoerd. Volgens de eigen geschiedschrijving van de gemeente was de vergroting in 1937 voltooid. De oorspronkelijke zaalkerk werd daarbij omgevormd tot een kruiskerk. Dit is nog altijd herkenbaar aan de plattegrond van het gebouw.
Bij de uitbreiding bleef een belangrijk deel van het oorspronkelijke kerkgebouw behouden. De verbouwing bepaalde in hoge mate het uiterlijk dat we tegenwoordig kennen.

De kerk heeft verschillende bijzondere bouwkundige details. De rondbogige ingang heeft een houten deur met sierlijk smeedijzeren beslag. In de voorgevel bevinden zich smalle spitsboogvensters en in een zijgevel is een kruisvormig venster in baksteen aangebracht.
In de kerkzaal bevinden zich glas-in-loodramen met jugendstilmotieven.
Boven de ingang is een natuurstenen reliëf met een zwaan aangebracht. Ook op de top van de kerk staat een zwaan als windwijzer. De zwaan verwijst naar een overlevering over de Tsjechische kerkhervormer Johannes Hus, die in 1415 op de brandstapel stierf. Volgens die overlevering voorspelde Hus dat na hem een hervormer zou komen die niet tot zwijgen kon worden gebracht. Luther werd later met die zwaan vereenzelvigd.